Τ Ο    Κ Α Λ Ο Κ Α Ι Ρ Ι

 


 

 

`Ηταν υπέροχο σαν μια μαγεία,

ήταν απίστευτο σαν φαντασία,

ήταν τα απλά παιδικά όνειρά μας,

ένα σκίρτημα μες στην καρδιά μας.

*

Το κύμα το έβρεχε,

tο φυσούσε το αγέρι,

tο αστέρι το έφεγγε.

Με μια λέξη : «Καλοκαίρι»!

*

Γέλια τρελά καθώς κολυμπούσαμε,

πειράγματα χίλια καθώς τραγουδούσαμε.

`Ολοι μαζί κι η ζωή μας μια μέρα,

όλοι μαζί σαν πουλιά στον αέρα.

*

Μα όλα κάποια στιγμή τελειώνουν.

Έτσι κι αυτό το καλοκαίρι,

και σαν κεράκια οι φίλοι λιώνουν

και ευχές θα κάνουν σαν πέφτει ένα αστέρι!

*

Το κύμα την άμμο ψηλαφίζει,

τα όμορφα κάστρα της γκρεμίζει,

και πάλι θα’ ρθει ξανά σαν πρώτα

σαν μια ανέλπιστα χαμένη νότα!

 

Αλέξανδρος Ραπτογιάννης

11 χρόνων